Als ondernemer of als ondernemende professional neem je beslissingen, draag je verantwoordelijkheid en probeer je het voor iedereen zo goed mogelijk te doen. Voor je medewerkers. Je klanten. Je gezin. En natuurlijk ook voor jezelf.
Maar soms gaat er iets ongemerkt schuiven.
Je zegt ja, terwijl je eigenlijk nee bedoelt. Je slikt je ergernis in, omdat je geen gedoe wilt. Je houdt rekening met wat anderen van je verwachten. Soms zelfs zóveel dat je nauwelijks meer stilstaat bij wat je zelf eigenlijk wilt.
En het merkwaardige is: je kunt daar behoorlijk succesvol mee worden.
Want je wordt gezien als betrouwbaar. Betrokken. Een prettige collega, een gewaardeerde leidinggevende, een fijne partner.
Maar ondertussen betaal je misschien een prijs die niemand ziet. Want als je voortdurend bezig bent met wat anderen nodig hebben, wie zorgt er dan voor wat jíj nodig hebt? En als je steeds probeert te voldoen aan verwachtingen, hoeveel ruimte blijft er dan over om werkelijk jezelf te zijn?
Misschien is dat wel een van de belangrijkste vragen die je jezelf kunt stellen: Leef ik eigenlijk het leven dat bij mij past? Of vooral het leven dat anderen van mij verwachten?
Het bijzondere is dat je voor het antwoord niet altijd iets hoeft te veranderen. Soms begint het met iets veel eenvoudigers. Met even stilstaan, en weer luisteren naar jezelf.